bir vapur geçiyor içimden
kanatarak kırmızısını denizimin
denizin uzak
köpüklerini bırak
çoğaldı içimde yokluğun
denizin çekileli yüzümden
tuzun eksildi gözyaşımdan
büyüdü dikenler
otlar sarardı
güvercinler konuyor saçlarıma
saçlarım kanıyor
yollarım çamur
yollarım kar
gülüşün geliyor aklıma
canım yanıyor
arayanım soranım sen kaldın bir
özlediğim özleyeceğim sen vardın
beni mi aldı bu köhne şehir
seni mi çaldı
yüreğimi bıraktım giderken
gözlerin bende kaldı
Kutsal Devrim Seçinti
Mart 98-Eskişehir
Ruhların Sonbaharı-Kent Haruf
-
İnsanların ne söylediğini umursamadan, sadece kendi inandığımız doğrulara
göre yaşamak mümkün mü? Belki yaşlandığımızda, pek çok şeyin önemi
kalmadığ...
1 hafta önce

